werbena
W przeszłości uznana za potężną w sprawach miłości. Myślano, iż aby zdobyć jego lub jej serce, wystarczy jedynie nasmarować ręce sokiem z werbeny i dotknąć przyszłego kochanka. Rzymianie nazywali ją "szczęściem Wenus" - Yeneris vena - i wierzyli, że posiada ona błogosławieństwo wzniecania minionych pożądań. Sale jadalne cesarza Nerona miały sufity z misternie wycinanej kości słoniowej, można było w nich odsuwać płytki i spuszczać na gości cezara - by zwiększyć ich radość - deszcz werbeny i innych kwiatów lub ulewę perfum z ukrytych zraszaczy. Dzika werbena, rosnąca na skraju lasów i piaskach, wykazuje się większą mocą niźli werbena hodowana. Ma śliczne małe kwiatki w kolorze jasnoliliowym, o lekko aromatycznym zapachu. Werbena zawiera glukozyd - werbinalinę, która, przyjęta doustnie, przepłukuje wątrobę i nerki, radzi też sobie z ogólnym przemęczeniem, łagodzi gorączkę i pomaga przy bolesnych, nieregularnych miesiączkach.
W kategorii:
Afrodyzjaki
