szparagi

Egipcjanie, Grecy, Rzymianie i Arabowie delektowali się szparagami jako najlepszym z pokarmów. Jednak, wraz z upadkiem Imperium Rzymskiego, zniknęly one ze stołów - podobnie jak wiele innych dań, między innymi trufle - by, za sprawą handlu z Arabami, powrócić do średniowiecznej Francji. W Anglii szesnastego wieku John Gerard powiedział: "młode pędy zaparzone w winie i zjedzone pobudzają żądze ciała" (upewnij się, że są młode, gdyż stare dają skutek dokładnie przeciwny - co na pewno jest magią sympatyczną). Culpeper pisze, że "dekokty z korzeni zażyte na czczo przez kilka ranków z rzędu pobudzą żądze cielesne w mężu czy niewieście", po czym autorytatywnie dodaje: "cokolwiek inni by inszego napisali". Szparagi działają tonizująco na system wydalniczy i są "ogólnie przeciw wszystkim bólom, co sadowią się w dolnej części ciała". Szparagi, zanurzane w sosie ze stopionego masła, soku cytrynowego i kaparów, jedzone palcami, stanowią zaiste wspaniałą ucztę.