hiszpańska mucha

Mimo mrożących krew w żyłach opowieści o cierpieniach i ofiarach śmiertelnych, jakie mucha hiszpańska spowodowała, jest ona zapewne najlepiej znanym ze wszystkich afrodyzjaków. Stała się świadkiem desperackich środków, których ludzie gotowi byli się imać, by zapewnić sobie większą potencję. Uzyskuje sie ją ze zmiażdżonych chrząszczy Cantharis vesicatoria; podrażnia organy wewnętrzne, przede wszystkim pęcherz i genitalia - stąd jej sława stymulatora płciowego. Uczucie swędzenia jednak nie zelżeje po zbliżeniu, lecz pozostanie w przekrwionych narządach i może rozpraszać uwagę użytkownika. Francuzi od dawna stosowali muchę hiszpańską: Madame de Pompadour podawała ją Ludwikowi XV, markiza de Sade osadzono w więzieniu za podanie muchy hiszpańskiej kilku niczego nie podejrzewającym dziwkom, co skończyło się ich zejściem. Grandval, w sztuce Les Deux Biscuits (1715), mówi o zwyczaju zjadania słodyczy zawierających muchę hiszpańską: l'un etait compose de mouches cantharides Qui redonnent laforce awc amants invalides. (jeden zrobiony był z muchy hiszpańskiej co daje siłę niedomagającym kochankom). Na ulicy St Denis w Paryżu, gdzie sklepy sprzedające wszelkie wspomagacze płciowe rywalizują z damami nocy, by przyciągnąć uwagę klientów i turystów dostępne są jedynie dwa afrodyzjaki, jeden z nich to właśnie mucha hiszpańska. Zaprawianie jedzenia czy picia tą szkodliwą substancją jest wybitnie niebezpieczne, gdyż niewielkie przekroczenie minimalnej dawki może okazać się śmiertelne.